Monday, 30 September 2013

Red'e



Bunu bu akşam yazdım sana kızıl.


Itunesta John Mayer belief çalıyordu


Canlı konserinden solo atıyor, kulaklıktan dinliyordum


Anlamlı gelen sözlerini senle paylaşmak istedim


Biliyorum ki bunların adamı değilsin ama yine de ben koyu bir teraziyim  bilirsin.

“Everyone believes
In how they think it ought to be
Everyone believes
And they're not going easily


Belief is a beautiful armor
But makes for the heaviest sword
Like punching under water
You never can hit who you're trying for”


İnancını kaybetmedikten sonra bütün istediklerin elinde biter aslında


Bırak onlar sana koşsun, sen yeter ki onları çağır, dile, iste!


Çabalamana bile gerek yok yani, hayır neden olmasın ki ?


Evrenin karmalardan oluştuğuna inanıyorum


Yıkıcıdır, ama aynı zamanda anka kuşu gibi yeniden doğar her varlık


Nasıl demişler..


"Hiçbir zaman hiçbir şey kalıcı olmamıştır.


Birbirine ne kadar benzer uyuyanlarla ölüler.


Yoksullarla soylu, kaderin iplerine yaklaştıkça


Bir-örnek olurlar, değil mi?"


Bu acında kalıcı değil kızıl.


İyiki varsın, çünkü şuan için beraber bir örnek olmak ve savaşmayı denemek istiyorum.



Yazardık

Evet başlıktaki duyguyla

Eskiden yazardık, alırdık kara kalemi saman kağıdı, taki ellerimiz kararana dek yazardık
Neden çizerdik peki ?
O çocuk kafasıyla kelimeler kifayetsiz kalırdı, biz de hayal eder çizerdik
Çizdikçe hayal dünyamız gelişir
İlginç yolculuklara çıkardık
Sonra hayal edip çizmemizi isteyen hocalar, sen ne çizdin böyle?
Piskoloğa! derdi
Halbuki o resimde gördüğü kan ezilmiş çilek suyu ile bir köpek diliydi

Çizerdik...
Sonra yazıya döndü büyüdükçe
Ha, bazen yine karaya devam tabiki
Eh..sonra saçma sapan aşk yazılarına döndü onlar da
Sonra aşık olmayı unuttuk
Yazmayı bıraktık...boş kaldı saman sayfalar
Kalem gövdeleri, silgi tutamaçları...
Kırtasiyeler boşaldı
Esnafa can gelmedi, gelmeyen çocuklar olunca
Demokrasi de oldu yandokrasi..!